güzelbiralan olmus yüreğine sağlık ta yalnız birseye katılmıyorum ....
Kadın milletinin ettiği duadan bile korkacaksınız! Dua eder silahını kullanamazsın! Beddua eder aklını kulanamazsın! Velhasılı kimseden korkmasanda kadından korkacaksın. "Bu alemde iki şey adamı bitirir Biri kadın biri ihanet... Kadın adamı ihanete zorlar hain adamı satar... bence yanlış çünkü kadın var adamı vezir eder kadın var adamı rezil eder kadın var kadıncık var sen ters birine düşmüşsün bence böyle birfikre kapıldığına göre....

Yıllar bir kalemde sildi bizi...
Dağın zirvesine düşen bir kar tanesi olsaydım keşke,önce eriseydim Güneşin sıcaklığıyla,berrak ve temiz bir damla su olsaydım keşke,dağın zirvesinden süzülseydim ahenkle ,derelerle kavuşup ırmaklarla buluşsaydım
keşke,sonra o engin ucu bucağı görünmeyen okyanuslarla özgürlüğümü pekiştirseydim
keşke,açılsaydım sonsuzluğa yeni ufuklara..keşkeler hayaller hepsi mutluluk kadar uzak aslında,olmadı olmayacakmışcasına zor.........
söylemesi zor ama aşk bizden uzaklaşmıştı artık,kilit vurulmuştu gönül kapımıza belki bir daha hiç açılmayacaktı o kapı...

Aşkla sevdayla yollarımız hiç kesişmedi,
hiç karşılaşmadık hayatta;diledikleri gerçekleşirmişcesine mutlu olmak,sevgiliye kavuşmak ve gülmeleeer!!
yaşanması zordu sanki bizim için.
çölde bir serap oldular birdenbire kaybolan ve öylece uluorta kalıverdiğin çaresizce
uykusuz bir gecenin sabah ezanına denk gelen uykusunda tatlı bir rüya oldular
mutlu sonunu hiç göremediğin ,uyandığında ellerin yine bomboş ve umutların
yine yarınlarda saklı perişansın sefil halde.
onun için hayat hiç tozpembe olmadı ,rüyalar ve seraplar hariç onlarda kursakta kaldılar yarım yamalak hayali!!
bir gün bile gerçekleşse ve tozpembe olsa gam yemiyecektim
gözlerim açık gitmeyecektim belki ecel kapımı çalarken!ama yine olmadı her zaman ki gibi..........
dertle kederle hüzünle yoğrulmuş bir ekmek misali buram buram kokacağımız yerde bayatladık hayatta küflendik.
halbuki yeni döğülmüş değirmende bir buğday tanesiydik,el değmememiş.gün ışığını görme şansı yakalayamamıştık oysa,belkide küflenmek kaderde yazılıydı..........
takvim yaprakları birer birer koptu
yıllar bizi bir kalemde silercesine fırlattı attı sanki ...
bu kadar kolaymıydı ,soruyorum bu kadar basit ve kolaysa benim ben olmama sebep
yedi cihan,mavi gök,deniz,ucsuz bucaksız ovalar,ormanlar,kuşlar ,bütün varlıklar ve bütün insanları yaradan beni onlara neden tanıttı?
daha doyamamıştım ki onlara ben,bana mutluluğun tarifini yapacaklardı onlar söz vermişlerdi bana,gözlerimi n ağlamaktan başka işlerede yaradığını göstereceklerdi mesela gülmeyi severek bakmayı;
ama olmadı
dinlemedi yine hayat beni ,zaten hiç dinelememişti ki
dilsizdim ben sağırdım tüm sevgi sözcüklerine
duyamazdım sevgilinin seni seviyorum sözünü
tutamazdım sevgilinin elinden ,dokunamazdım
dokunmak hayallerde ölümlerde biterdi
ama yine tutamadım olmadı.
hayalde kar etmedi sevgilim ölümde..
yine bırakmadı hayat tutamadım elinden olmadı yapamadım
başaramadım.
bir kar tanesi kadar olup yanağında eriyip dudaklarına kavuşamadım.
beceremedim olmadı....
birileri umutlarımı çalmıştı sanki umutlarımı alıp gidenlere
SELAM; geride boynu bükük bekliyenlerdenim ben.........